بيعت كردند . سپس براى انجام مناسك عمره از من رخصت طلبيدند . من نيز به ايشان اجازه دادم . آن دو به بصره رفتند و مسلمانان را از دم تيغ گذراندند و مرتكب كارى زشت شدند . خدايا ! اين دو از من ببريدند و بر من ستم روا داشتند و بيعت مرا زير پا نهادند و مردم را عليه من تحريك كردند . پس تو آنچه را آنها بسته‌اند باز كن و آنچه را ايشان سر هم كرده‌اند استوار مكن و بدى كردارشان را بديشان بنماى . كوفيان در ذى قار به گرد آن حضرت جمع آمدند و تمام عبد القيس كه شمار آنان به هزاران تن مىرسيد ، در راه ميان على ( ع ) و بصره به انتظار رسيدن او بودند . رؤساى كوفيان عبارت بودند از : قعقاع بن عمرو ، سعد بن مالك ، هند بن عمرو ، هيثم بن شهاب ، زيد بن صوحان ، اشتر ، عدى بن حاتم ، مسيب بن نجبة ، يزيد بن قيس و حجر بن عدى و امثال آنان . على ( ع ) از جرير بن شرس دربارهء طلحه و زبير نيز پرسش كرد و او به دقت دربارهء كار آنان گزارش داد و گفت : زبير مىگويد : ما از روى اجبار با على ( ع ) بيعت كرده‌ايم و طلحه به اين اشعار تمثل جسته مىگويد : پيكى به سوى بنى بكر روانه كن كه به سوى بنى كعب راهى نيست . و بگو كه ستم شما به خود شما بازگشت مىكند ( مصراع دوم ضرب المثل بوده و مترادف مصراع نخست است ) . على ( ع ) با شنيدن اين ابيات ، اشعار زير را قرائت كرد : آيا ابو سمعان نداند كه ما پير كوشا را مانند تو پس مىزنيم . كه عقل او از جنگ مىرود . تا آنجا كه مىايستد و پاسخ مىگويد به كسى كه سخنى نگفته است . بكريان از خزاعه دفاع كردند اما اى سراقه تو هيچ مدافعى ندارى . على ( ع ) و همراهانش از ذى قار حركت كردند و به محلى كه عبد القيس در آنجا به انتظار ورود حضرت نشسته بودند ، رسيدند و آنان نيز به وى پيوستند . سپس همگى از آنجا روانه شده به زاويه رسيدند و از زاويه به قصد بصره در حركت شدند . طلحه و زبير و عايشه روانه شدند تا آنكه در محل قصر با عبيد اللّه بن زياد برخورد كردند . چون مردم ، فرود آمدند شقيق بن ثور ، يكى را به سوى عمر بن مرجوم عبدى فرستاد كه بيرون شو . پس چون بيرون شدى ما را به طرف اردوگاه على بر . پس آن دو با جماعت عبد القيس و بكر بن وائل روانه شده به طرف اردوگاه على ( ع ) رفتند و سه روز در آنجا ماندند و هيچ جنگى روى نداد . پس على ( ع ) كسى را به نزد آنها فرستاد تا سخن گويد و ايشان را فرا بخواند . فرود آنان در آن محل در روز پنجشنبه نيمه جمادى الآخر از سال 36 هجرى ، بود . طبرى و ابن اثير تاريخ فوق را نقل كرده‌اند در مروج الذهب آمده است : حركت على ( ع )